Nieuws

1 t/m 9 september 2011

REISVERSLAG Stichting GIP bezoek Child Support in WA.

Maanden van voorbereiding en dan die laatste week voor ons vertrek wat een spanning. Ieder voor zich regelen voor de thuisblijvers en wij de koffers pakken en wat moet je meenemen, wat zouden de kinderen leuk vinden, waar heeft Eric behoefte aan? Er wordt heel wat heen en weer gemaild. Maar uiteindelijk is het zover, in de vroege ochtend vertrekken we naar Schiphol, afscheid nemen en daar gaan we. De goede sfeer en het vertrouwen zit er direct in, het voelt dus heel vertrouwd. Van Schiphol naar Lisboa, paar uurtjes wachten om vervolgens in te checken voor Ghana/Wa. De vliegreis verloopt voorspoedig. Aangekomen in Wa , wederom een formulier invullen, foto's van handen duimen en gezicht worden gemaakt. We verbazen ons wederom over de bureaucratie, maar we ZIJN ER!! Onze contact Eric Addai wacht ons op, een alleraardigste man die weet wat hij moet doen. Euro's gewisseld in cedi's, we voelen ons nog rijker. Eric brengt ons met een busje naar ons Hotel in Accra het ziet er prima uit.
De na het ontbijt, staat onze reisleidster Vera voor ons klaar. In een korte tijd krijgen wij een fantastisch verhaal van Kwame N'krumah de eerste minister president, deze heeft ervoor gezorgd dat Ghana het eerste gekoloniseerde land in Afrika werd en hierdoor zijn onafhankelijkheid terug kreeg. We zijn op markten geweest, hebben grote armoede wijken gezien, bij de Mac gegeten en als klap op de vuurpijl het strand opgezocht. Hier kwamen bij bij van de eerste indrukken van deze stad, wat anders. Op het strand kwamen we in aanmerking met Stars, ons biermerk voor de aankomende dagen, wat smaakte dit biertje ons allemaal. Na diverse acts te hebben aanschouwd op het strand van Bob Marley en de glaseters, namen wij afscheid bij het ondergaan van de zon. Wij werden om 21.00 uur bij onze bus gebracht welke ons naar Eric in Wa zou brengen. De busreis was bijzonder zo ook het station, een grote chaos, maar Eric Addai heeft ons veilig in de bus gezet. Wegen zo slecht, de bus die 140/160 rijdt, drie vier wagens naast elkaar zo bizar. We waren gezegend met een grote luidspreker boven ons hoofd waar zo'n harde muziek uit kwam, 14 uur lang en tot overmaat van ramp kregen we door deze muziek ook nog eens een film te zien, waar veel mensen flinke klappen kregen en waar de tekst niet synchroon liep met de filmbeelden. Het werd langzaam licht zo nu en dan werd er gestopt en hier hebben we gezien dat wild poepen en plassen heel gewoon is. Onderweg kregen we langzaam een beeld van de "andere wereld"waarin wij waren terecht gekomen, zo bijzonder, we konden het nog niet echt mooi vinden, het was zo anders en veel. Het prachtige moment was daar, we waren op de plek waar Eric C ons zou ophalen en daar stonden midden op een parkeerplaats twee meisjes in een GIP T-shirt, of wat een geweldig gevoel waas dit direct zagen we Eric en pastor Daniel. Begroeten en auto in op weg naar ons guesthouse Upland, even opknappen en Eric kwam ons ophalen. We zijn direct naar Child Support gegaan. Eindelijk we konden het met onze eigen zien, het stond er echt! En wat zag het er direct rustig en vertrouwd uit, alsof we door een filmset heen liepen. Vol trots heeft Eric ons alle dagen meegenomen.
Zaterdag onze eerste officiële kennismaking met ChilsdSupport Residence, ONGELOOFLIJK veel respect wat Eric hier in korte tijd heeft neergezet, het huis, de opvang de inrichting alle lieve Moeders die hier als een echte Moeder voor de kinderen zijn, echt ongelooflijk knap. Wat moet je een doorzettingsvermogen hebben en het allerbelangrijkste de liefde voor de kinderen, het grote respect voor het leven van kwetsbare kinderen was hier zo voelbaar. Hoe moeilijk moet dit voor Eric zijn om steeds keuzes te maken als er kinderen worden"aangeboden" en vaak te veel om aan te kunnen! We voelden allemaal te zelfde, ons hoofd werd vol en we wisten niet hoe we konden ordenen, het was allemaal zo anders! Terug in ons guesthouse hapje gegeten, biertje en proberen te slapen. De volgende dag zondag was Frans jarig, dit zouden we avonds vieren, want we moesten naar de Gods Glory Baptist Church. We werden in de vroege ochtend opgehaald door Krotum en Vaida, de kinderen zagen er prachtig uit, lopend naar de kerk. Wat een dienst, wat een warmte en wat kunnen deze mensen zingen, het ging ons door merg en been, wat prachtig. Na 3 uur was de dienst afgelopen en pastoor Daniel heeft ons hart wederom gestolen. In de middag hebben we een bezoek gebracht aan het Holland house, de Nederlandsenvlag wapperde ons tegemoet. Fijn om te zien dat Eric hier zijn eigen stukje privacy heeft. Laurence de kunstschilder heeft ons wat mooie doeken laten zien die wij dan ook graag van hem wilde kopen. Eric zijn Nederlandse kaas/koffie en bouwlampen gegeven, tevens de schoolspullen en wij weer richting ons guesthouse. Verjaardag Frans, cake, kaarsje en Rummikub gespeeld en natuurlijk onze medicijn Stars. De volgende dag hebben wij gezamenlijk gesproken over ons project betreft de afwatering en egalisering, trots om te zien dat het project al bijna klaar is en dat er binnen de begroting is gebleven, het overige geld hebben wij toegezegd dit te gebruiken voor de omheining van het terrein. We zijn met veel nieuwe ideeën terug gekomen. We hebben kunnen zien hoe goed de samenwerking tussen Eric en pastor Daniel is, de bevlogenheid de liefde voor de kinderen om hen een betere toekomst te geven. We waren zeer onder de indruk hiervan en het vele werk welke is verricht. In de middag zijn Gelly en ik naar het Regional Hospital geweest, wat een bijzonder ziekenhuis, niet te beschrijven, hoe hier alles gedaan wordt en in de meeste gevallen gaat het nog goed ook. Niet te vergelijken met onze normen. We waren diep onder de indruk, ons hoofd werd nog voller! De volgende dag zouden Frans Martin en Marijke gaan. De volgende ochtend werden we vroeg door Eric opgehaald in de Trotro, we gaan naar Loggu, de geboorte plaats van pastoor Daniel. Hier wordt elke week polikliniek gehouden, een prachtig dorp waar we hebben gezien de belangrijkheid van de aanwezigheid van Eric en zijn medewerkers. Diep onder de indruk hoe Eric de mensen benadert, hoe hij luistert behandeld en soms door verwijst, daar gaan ze met een verbandje en een pilletje, prikpil en een zalfje in een zakje! Na deze bijzondere ervaring waar we met de kinderen van het dorp Loggu een fantastische middag hebben gehad, je kunt merken dat de kinderen in dit dorp 'blanken' gewend zijn, uitermate vriendelijk en gastvrij. We hebben met veel pijn afscheid moeten nemen van deze ochtend, zo indrukwekkend hoe hier met zoveel respect omgegaan wordt met mensen. De rit in de trotro was wederom prachtig, het landschap, prachtig groen de mensen met de pannen op hun hoofd met van alles erin.

Onderweg nog wat bij Mommy's kitchen, het eten is prima maar erg veel. De rest van de middag is voor het bezoek aan het Regionaal Hospital waar Frans Martin en Marijke deze middag naar toe gaan met Eric.

Bij terugkomst hiervan zijn ook zij vol verhalen en stilte maar dit duurt niet lang.
Wij worden meegenomen door Eric naar een locale markt, wat we hier zien is zo veel van alles dat het nauwelijks te beschrijven valt. Hoe hier gehandeld en gewerkt wordt is te veel. De markt is zo groot, zoveel mensen, dieren, kleuren en vooral geuren. Eric weet de weg gelukkig en ook nu voelt het wederom vertrouwd. Het is zeer warm weer die dag zodat de net geslachte geit bijna direct gerookt wordt. De meest uiteenlopende dieren zien we, wat een indrukken wederom. En als toetje neemt Eric ons mee naar een tentje waar we even stoom kunnen afblazen en genieten van een heerlijk Star biertje en dat onder het genot van een bordje met "worst"en wat paprika. Links van ons wordt een dier geslacht, we beginnen het al bijna normaal te vinden dat dit gewoon op straat gebeurd, de spetters zijn bijna voelbaar. Bijna iedereen heeft een stukje worst genomen, alhoewel marijke enigszins nog aarzelt! Plots roept Eric met een vrij zachte stem, "heerlijk hé die wordt, gemaakt van hond" Opeens valt de wordt bijna uit mijn mond en mijn maag begint enigszins te schudden, iedereen kijkt Eric aan en vervolgens zegt hij dat het een grapje is. Tot op de dag van vandaag weten we het nog steeds niet! Het was zeker geen Hema worst. De volgende dag is helaas onze laatste dag, we willen hier optimaal van genieten, we merken dat we gewend raken aan het ritme. We lopen naar Child Support, prachtige wandeling door het mooie groene woud, de wegen zijn van oranje zand, heel stoffig omdat het zo droog is. Komen allerlei locals tegen, geiten, honden mensen op brommers en een speciale stam, welke lijken op bedoeïenen. Het schijnen rijke boeren te zijn gezien hun koeien, we mogen een kijkje komen nemen maar moeten hiervoor wel betalen. Gelly is nieuwsgierig en kijk door een deurtje, daar ligt een vrouw op een bank die wel 250 jaar oud moet zijn, wat geweldig om deze mensen te ontmoeten, het hoofd spreekt Frans en is alleraardigst. Een stukje verderop zijn ze bezig met de afwatering, alles gebeurt bijna handmatig, het is een lust voor het oog van onze ingenieur van LBN Martin die dan ook mag mee helpen. Er wordt veel gelachen, we zijn bijna bij ons einddoel van de dag, ons laatste bezoek aan Child Support Residance. Dit doet ons allemaal pijn het wordt een waar afscheid. De kinderen zijn er allemaal er worden kado's gegeven, ballonnen worden opgeblazen, speldjes in het haar gedaan en we worden toegezongen, we houden de ogen niet droog, wat is dit mooi en lief en nu moeten we hier weg... bijna onmogelijk, wat is het hier geweldig en wat hebben de kinderen het goed bij Eric en de Moeders en pastor Daniel.

We hebben mogen ervaren dat stichting GIP en alle donateurs van het afgelopen jaar in het bijzonder LBN betonproducten, het goede doel hebben weten te vinden om te zien dat het gedoneerde geld, goed besteed wordt. Bij aankomst op schiphol bleken onze koffers nog in Accra te staan op het vliegveld. Direct beseften we dat de koffer die we hadden meegenomen van onschatbare waarde was, een cadeau voor altijd!! De familie stond ons op te wachten en dat was hartverwarmend, met ons hoofd nog vol beseffen we tot op de dag van vandaag hoe bijzonder Child Support voor ons is.
Lieve Eric nogmaals met heel veel dank!

Nieuws

december 2017
2017 - 2018
lees meer


september 2017
TOP TEAM GIP, wederom succesvol!
lees meer


juli 2017
Brief UMCG
lees meer


juli 2017
Team GIP loopt voor Silke en Lieke
lees meer


mei 2017
Dam tot Dam loop
lees meer


december 2016
Kerstwens 2016!
lees meer

Privacy Verklaring | Copyright GIP Stichting 2011 © | Stichting Goed Idee Projecten, Elzewal 20, 9203 LS Drachten | Design by h-design